ଲୀନାର ବାହାଘର - ସୋସିଆଲ ଫ୍ୟାଣ୍ଟାସୀ ନଭେଲ

  ଭାଗ -୨ (ପୂର୍ବରୁ .... ଅଜଣା ଯୁବକଟିଏ ଲୁଚି ଲୁଚି ଲୀନାର ଫୋଟୋ ନେଉଥିଲା । ଲୀନା ସନ୍ଦେହ କରିବା ପୂର୍ବରୁ  ଯୁବକ କୋରିୟର ଭୂମିକାରେ ଅବତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଲୀନାର ଠିକଣା ପଚାରିବାକୁ ଲାଗିଥିଲା ) ତା ବିଷୟରେ ଅଜଣା ଯୁବକଟି କିଛି ପଚାରୁଥିବାରୁ ଲୀନା ଟିକେ ସଚେତନ ହୋଇ ଗଲା । ଆଣ୍ଠୁପାଖରୁ ତଳକୁ ଖସେଇଦେଲା ସାଲୱାର୍। ଅଣ୍ଟାରେ ଗୁଡ଼େଇଥିବା ଚୁନରୀକୁ ଖୋଲି ଭଲରେ ପକେଇଲା । -"ହଁ, ହେଲେ ଆପଣ କେଉଁଠୁ ଆସିଛନ୍ତି ?" -"କୋରିୟର କମ୍ପାନୀରୁ ଚିଠି ବାଣ୍ଟିବାକୁ ।" ଲୀନା ଜାଣିବାରେ ଗାଆଁରେ ଚିଠି କେବଳ ପୋଷ୍ଟ ଅଫିସ ମାଧ୍ୟମରେ ଆସିଥାଏ । ବିଶ୍ୱାସ ହେଉ ନ ଥିଲା କୌଣସି ପ୍ରାଇଭେଟ କୋରିୟର ଆଗରୁ କେବେ ତାଙ୍କ ଗାଆଁକୁ ଚିଠି ବାଣ୍ଟିବାକୁ ଆସିଥିବ । ନାକରୁ ଝାଳ ପୋଛୁ ପୋଛୁ ଲୀନା ପଚାରିଲା, "ଆମର କିଛି ଚିଠି ଅଛି  କି ?" ନାକ ପୋଛିବା ଭିତରେ ତା ଅଜାଣତରେ କାଦୁଅର ଗାର ଟିଏ ନାକ ମୂଳରୁ ବାଆଁ ପଟ ମଝି ଗାଲ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟାଣି ହୋଇଗଲା । ଆଉ ଏହା ଦେଖି ଆଲୋକିତ ହୋଇ ଉଠିଲା ଯେପରି ଯୁବକର ମୁଖମଣ୍ଡଳ । ଲୀନା ପଚାରି ଥିବା ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦେବା ବଦଳରେ ସେ କଣ ଗୋଟେ ପାଇଁ ଲୀନାର ଅନୁମତି ମାଗୁଥିଲା : "ଆପଣଙ୍କ ପଛ ପଟେ ଯେଉଁ ମନ୍ଦାର ଗଛଟି ଅଛି ମୁଁ ତାର ଫୋଟୋଟିଏ ଉଠାଇ ନେଇ ପାରେ ?" "ଓଃ, ନିଶ୍ଚୟ" ..କହି ଲୀନା ପଛକୁ ବୁଲି ଅନେଇଲା। ତା ମାଆ ଲଗାଇ ଥିବା ମ...

         ଅମେୟ ଏବେ ଧରା ଛୁଆଁ ଦେବାର ଜନ୍ତୁ ନୁହେଁ । ଲୀନାକୁ ଲାଗୁଥିଲା, ସେ ଯେପରି ଅଧିକାଂଶ ଟ୍ରେନ ରୋକୁ ନ ଥିବା କୌଣସି ଛୋଟ ମଫସଲି ରେଳଷ୍ଟେସନରେ   ଯାତ୍ରୀଟିଏ ହୋଇ  ଛିଡା ହୋଇଛି ଆଉ ଅମେୟ ଦେଖୁ ଦେଖୁ ବହୁ ଦୂରକୁ ଯାଉଥିବା ଦ୍ରୁତ ଏକ୍ସପ୍ରେସ ଟ୍ରେନ ପରି ତା ପାଖକୁ ଆସି ପୁଣି ପ୍ଲାଟଫର୍ମ ଦୁଲୁକେଇ  ତା ଆଗରେ ଚାଲିଗଲା ।  ସେ ଅନ୍ୟ ଯାତ୍ରୀଙ୍କ ପରି ମୁହଁରେ ଅସହାୟ ଭାବ ଫୁଟେଇ ଚାହିଁ ରହିଥିଲା ତାକୁ ପଛ କରି ଦେଇ ଚାଲି ଯାଉଥିବା ସେହି ଟ୍ରେନଟି ଆଡେ ।            ଅମେୟର ବାହାଘର ହେବାକୁ ମାତ୍ର ପାଞ୍ଚ ଦିନ ବାକି । ଏ ପଟେ ଚିନ୍ତା ଆଉ ଅନ୍ୟମନସ୍କତାର ଜାଲରେ ଛନ୍ଦି ହୋଇ ଚାଲିଥିଲା ଲୀନା । ନିଜ ମନକୁ ଭୁଲାଇବା ପାଇଁ ନିଜ ଘର ଆଗ ବାଡ଼ିରେ ଥିବା ଜାଗା ପୁଳାକରେ ଗେଣ୍ଡୁ ଆଉ ହରଗୌରା ଚାରା ନେଇ ପୋତିବାରେ ଲାଗିଥିଲା  । ଜାଗାଟି କାଦୁଅରେ ପଚପଚ । ଗଛ ଲଗାଇବା ବେଳେ ତା' ଚୁନରୀରେ ଯେମିତି କାଦୁଅ ଲାଗିନଯାଏ କି ତାକୁ କାମରେ ଅସୁବିଧା ନକରେ, ସେଥି ପାଇଁ ସେ ଚୁନରୀକୁ ବାଁ ପଟ କାନ୍ଧ ଉପରେ ଗୁଡ଼େଇ ଆଣି ଅଣ୍ଟାରେ କଷିକରି ବାନ୍ଧି ଦେଇଥିଲା। ସାଲୱାରକୁ ଆଣ୍ଠୁଯାଏଁ ଟେକି ଦେଇଥିଲା। ତାକୁ ଏମିତି ବେଶରେ ଯିଏ ଦେଖିବ, ଭାବିବ ପକ୍କା କାମିକା ଝିଅଟିଏ।  ...